Sitting Bull

Sitting Bull banner

Tatanka Iyotake

 

Red River

Red River

Sitting Bull werd geboren in mei 1831 (Wojupi Wi), onder de ‘Maan der Groene Bladeren’. De exacte locatie is niet helemaal duidelijk. De traditie wil dat hij werd geboren aan de oevers van de Grand River. Volgens Ernie LaPointe en zijn moeder Angelique Spotted Horse werd Sitting Bull geboren bij Four Horns Creek (Pumpkin Creek) aan een zijtak van Elk River (Yellowstone River). Sitting Bull zei zelf (in Fort Walsh Canada, oktober 1877), nadat hem werd gevraagd naar de oude handelsbetrekkingen van zijn volk met de Métis: “Ik ben geboren en getogen in Canada tussen de Red River halfbloeden en hier wil ik ook eindigen. Ik ben met hen opgegroeid en daarom ben ik hier”.

Sitting Bull behoorde tot de Bad Bow-tak van de Hunkpapa-stam van het Tiatunwa Lakota-volk. Tiatunwa betekent: op zoek naar een woonplek. De Tiatunwa waren nomaden die over de Grote Vlakten trokken op jacht naar buffels. De naam Tiatunwa werd door de blanken verhaspeld tot Teton, het woord dat wij nu gebruiken om de Teton Sioux aan te duiden.

Sitting Bull kwam uit een gezin van vier kinderen (vier is een heilig getal voor de Lakota’s…) Hij was de enige zoon van Her Holy Door Woman en Returns Again. Zijn oudste zus luisterde naar de naam Good Feather Woman en zijn jongere tweelingzusjes heetten Twin Woman en Brown Shawl Woman. Zijn geboortenaam was Jumping Badger, maar als kind werd hij Hunkesni (Slome) genoemd.

Tatanka Psica

Zonsopgang Grand River

Zonsopgang Grand River

Jumping Badger was anders dan andere kinderen. Waar kinderen van nature avontuurlijk, onstuimig en roekeloos zijn, was Jumping Badger het tegenovergestelde.Hij dacht altijd na. Zijn aarzelingen werden onterecht aangezien voor sloomheid of zwakheid. Hij was zeer gedisciplineerd, zich bewust van zijn omgeving. Hij analyseerde eerst de situatie voor hij overging tot actie. Bij elke sprong voorwaarts deed hij eerst een stap terug om de gevolgen te overzien. Als baby bestudeerde hij het eten voordat hij het in zijn mond stopte…

“Al vroeg in zijn leven demonstreerde hij de waarden en wijsheden waar andere mannen hun hele leven naar streefden. Hij bleef zijn leven lang trouw aan deze waarden: hij dacht eerst aan zijn mensen en hun welzijn. Hij toonde zelfbeheersing, geduld, heldhaftigheid, medeleven, dankbaarheid, moed en nederigheid”.

Zijn leven stond in het teken van de buffelstier. Hij imiteerde de levenswijze en de karaktereigenschappen van de moedige buffel. De buffel was van levensbelang voor de Sioux. Zonder de buffels geen bestaan op de Grote Vlakten. Nederigheid siert de mens en de jeugdige Sitting Bull besefte dit als geen ander…

Tatanka Wi Uha Naji

De Lakota weten dat er vier moeilijke fasen in het leven zijn: het verlies van je eerstgeborene, het verlies van je vrouw, niet genoeg te eten hebben voor je familie en de confrontatie met een grote groep vijandelijke krijgers. Sitting Bull zou deze ontberingen allemaal meemaken.

Her Holy Door, Sitting Bull, Many Horses, Courting A Woman/Chases First Born?

Her Holy Door, Sitting Bull, Many Horses, Courting A Woman/Chases First Born?

Hij nam in 1855 Light Hair tot vrouw die hem twee jaar later een zoon schonk. Light Hair overleefde de bevalling echter niet en vier jaar later kwam hun zoontje door ziekte te overlijden. Na de dood van zijn vader Jumping Bull in 1859, zorgde Sitting Bull voor zijn moeder Her Holy Door. Zijn tipi stond altijd naast die van zijn moeder, zodat hij haar kon verzorgen en beschermen. Zij voorzag haar enige zoon tot haar dood in 1884 van goede raad…

Her Holy Door (Mixed Day) was een humoristische en wijze vrouw die een grote invloed had op haar zoon. Als de grote Sitting Bull sprak luisterden de mensen. Als Her Holy Door sprak luisterde de grote Sitting Bull en hij gehoorzaamde! Sitting Bull liet zich door niets en niemand beïnvloeden als hij zijn zinnen ergens op had gezet. Alleen Her Holy Door had de gave om haar ‘koppige’ zoon van mening te doen veranderen…

Sitting Bull had vijf vrouwen (Light Hair, Snow on Her, Red Woman, Seen By Her Nation, Four Robes) bij wie hij dertien kinderen verwekte, waaronder twee tweelingen. Slechts zeven overleefden de kindertijd en slechts vier van hen zouden ouder worden dan twintig…

Een tijd van verandering

Vanaf 1850 veranderde de wereld van de jonge Sitting Bull voorgoed. Na het eerste verdrag van Fort Laramie op 17 september 1851 stonden de Cheyenne, Sioux, Arapaho, Crow, Assiniboine, Mandan, Hidatsa, Arikara toe dat blanke kolonisten ongestoord gebruik konden maken van de Oregon Trail in ruil voor een jaarlijkse vergoeding van 50.000 dollar. Ook werd toegestaan dat er wegen en forten mochten worden gebouwd.De VS zou haar afspraken niet nakomen en ze kon (of wilde) de grote emigratie van kolonisten en gouddelvers naar het grondgebied van de inheemse volkeren ten tijde van de Pike’s Peak Gold Rush niet tegenhouden. De eerste schermutseling met het leger ontstond in 1854 ten oosten van Fort Laramie, waar een verdwaalde koe de aanzet was tot The Grattan Fight, uitgelokt door Luitenant Grattan en resulterend in een groot bloedbad. Zijn complete regiment van 30 soldaten werd gedood, nadat Chief Conquering Bear in koelen bloede werd doodgeschoten. Het wantrouwen was geboren…

De aanhoudende stroom van blanke emigranten en hun annexatie van inheems grondgebied, de vondst van goud in de Rocky Mountains en de opsplitsing van de grote buffelkuddes door de spoorwegen en de nieuwe dorpen kon niet langer worden genegeerd en getolereerd. Verdragen werden niet nagekomen door de overheid en de vele gevechten in de 1860-er jaren zouden hun tol gaan eisen. De oorlogsellende begon in 1862 met het stelen van eieren door vier hongerige Dakota in de afschuwelijke Dakota Uprising, waarbij volgens President Lincoln 800 blanke mannen, vrouwen en kinderen sneuvelden. Van de 498 aangeklaagde Dakota werden er 300 tot de dood veroordeeld, waarvan 38 uiteindelijk publiekelijk werden opgehangen. President Lincoln negeerde het advies van gouverneur (senator) Ramsey om alle 300 Dakota op te laten hangen: “Hoe meer we doden, des te meer stemmen wij (de Republikeinen) krijgen”…

Killdeer Mountain

Killdeer Mountain

In 1864 werd het kamp van Sitting Bull bij Killdeer Mountain aangevallen. De Dakota waren op de vlucht voor het leger van Generaal Sully die vergelding zocht voor de Dakota Uprising. Sitting Bull’s Sioux hadden part noch deel aan de Dakota-opstand van 1862. Vele Dakota vluchtten naar Canada, in westelijke richting en sommigen waren naar het kamp van Sitting Bull gevlucht. The Battle of Killdeer Mountain kostte het leven aan 100 Lakota-Sioux, volgens Generaal Sully. Volgens de Sioux waren er 31 slachtoffers…

Na Red Cloud’s War (1866-1868) werd het tweede verdrag van Fort Laramie getekend op 29 april 1868. Na de vondst van goud in de Black Hills werd het verdrag wederom geschonden door de VS en de Great Sioux War (1876-1877) was een feit. Volgelingen van Sitting Bull en Crazy Horse verlieten de reservaten en trokken ten strijde tegen de blanken om de heilige Black Hills te verdedigen. Zes zware gevechten vonden plaats in deze bloederige periode, waarvan The Battle of the Little Bighorn de meest beruchte was. 268 soldaten van de Zevende Cavalerie, inclusief Generaal Custer, vonden een snelle dood in de heuvels bij de Little Bighorn.

Sitting Bull werd door de kranten en de regering gezien als het grote brein achter de brute slachtpartij. Hij was aanwezig, maar bleef achter in het kamp om voor de vrouwen en de kinderen te zorgen.Hij zal zich geen zorgen hebben gemaakt, want hij had de aanval al voorspeld tijdens een zonnedans. De Lakota zouden zegevieren…

Tatanka Wajila

Na de ontluisterende nederlaag in The Battle of the Little Bighorn verdubbelde het leger haar inzet en haar manschappen. Door het systematisch uitroeien van de buffels stierven vele Sioux de hongerdood. Na vier jaar afzien in de bittere kou van Canada, verzwakt door een gebrek aan voedsel en steeds meer mensen die deserteerden besloot Sitting Bull om zich als ‘laatste der Mohikanen’ over te geven. Op 20 juli 1881 gaf hij zich met 230 hongerige volgelingen over bij Fort Buford in Noord Dakota.

SB-Fort RandallSitting Bull werd ironisch genoeg met het stoomschip ‘General Sherman’ vervoerd naar Bismarck en vervolgens naar Fort Yates gebracht. Op 10 september, uit angst voor de invloed van Sitting Bull op de noordelijke reservaatgroepen, werd hij met zijn familie en 167 groepsleden naar Fort Randall in Zuid Dakota verscheept. “Om hem te beschermen tegen zijn eigen mensen”, volgens de officiële lezing. Sitting Bull verbleef hier bijna twee jaar in gevangenschap. Hij werd echter met groot respect behandeld in Fort Randall en dat respect was wederzijds. De rantsoenen voor de Sioux tijdens het gevangenschap in Fort Randall waren vele malen beter dan de rantsoenen die de ‘vrije Sioux’ in het Standing Rock-reservaat hadden…

Sitting Bull werd in Fort Randall een internationale bekendheid. Hij had meerdere culturele gesprekken met de ‘aanstormende’ antropologe Alice Cunningham Fletcher. Zij zorgde er onder meer voor dat Susan LaFlesche, een Omaha-vrouw, een beurs kreeg om geneeskunde te kunnen studeren. Susan LaFlesche studeerde af met de hoogste cijfers van de klas en werd de eerste vrouwelijk arts van inheemse komaf in de VS…

Alice Fletcher was een paar jaar later een van de drijvende krachten achter de totstandkoming van de Dawes Act uit 1887. Zij dacht dat het zou bijdragen aan de ontwikkeling van de inheemse volken, zodat zij zich goed aan konden passen aan de Euro-Amerikaanse leefwijze. Het tegendeel was echter het geval. Het land van de inheemse volken werd herverdeeld en beschikbaar gesteld voor individueel gebruik door blanke kolonisten. De sociale eenheid van de stammen werd in een klap verbroken.Senator Henry M. Teller zag het met de vooruitziende blik van Sitting Bull al aankomen in 1881:

De herverdeling van land is een beleid om de Indianen van hun land te beroven en om van hen schooiers op het aardoppervlak te maken. Het werkelijke doel van herverdeling is om al het land van de Indianen in bezit te krijgen en het beschikbaar te stellen voor kolonisatie. De levensmiddelen die ten goede komen aan de Indianen zijn slechts een excuus voor het in handen krijgen van hun land en het te bezetten. Als het gebeurt in naam van Hebzucht, dan is het al erg genoeg, maar om het te doen in naam van de Mensheid… is vele malen erger.

Paul Boyton in zijn rubberen jurk

De Duitse journalist en tekenaar Rudolf Cronau (die ook de schets van Four Horns voor zijn rekening nam) was toevallig aanwezig in Fort Randall en kwam even langs voor een interview en een ‘tekensessie’ met Sitting Bull.  De Bailey, Dix and Mead Firma maakte een serie van 24 foto’s over Sitting Bull en het Sioux-kamp. Een bijzondere collectie die een blik werpt op de periode die Sitting Bull met zijn mensen doorbracht in Fort Randall.

De ‘Fearless Frogman’ Paul Boyton kwam nog even voorbij drijven over de Missouri-rivier in zijn rubber pak voor een babbeltje met Sitting Bull. De Indianen hadden nog nooit een man gezien die op water kon drijven. Volgens Sitting Bull had deze watergeest geen interne organen. Een leeg voedselblikje blijft ook drijven als je het in het water gooit… Sitting Bull’s mensen waren gerustgesteld na zijn wijze vergelijking. De stoere krijgers, inclusief One Bull, durfden de avonturier Paul Boyton in zijn buitenaards kostuum niet aan te raken. Ze waren wel nieuwsgierig, maar bleven op gepaste afstand. Alleen een klein meisje stapte onverschrokken op hem af en schudde hem de hand. De krijgers waren onder de indruk van de moed van het kleine meisje en lieten dat luidkeels merken. Een bijzondere ontmoeting…

De botsing met McLaughlin
Op 10 mei 1883 arriveerde Sitting Bull in het Standing Rock-reservaat. Hij verbleef op een plek aan de oevers van de Grand River op een stukje grond van zijn zwager Grey Eagle. Hier probeerde hij tevergeefs de verkoop van Indiaans grondgebied te voorkomen.Vele van zijn voormalige aanhangers hadden zich bekeerd tot het christendom en zich afgekeerd van de oude tradities. Een zware dobber voor Sitting Bull, maar hij was nog steeds een invloedrijk persoon binnen de Lakota-gemeenschap en op het hoogtepunt van zijn roem. Als hij een vergadering met de blanken uit protest verliet, volgden de meeste raadsleden van zijn stam. Dit tot grote ergernis van Indian Agent  ‘White Hair’ James McLaughlin, die de scepter zwaaide in het reservaat. De twee hadden continu conflicten. Sitting Bull dacht dat hij op Standing Rock met alle egards die bij een gerespecteerd leider passen, zou worden verwelkomd. Hij werd echter door McLaughlin verwelkomd met een schoffel en een hand die richting een stukje land wees…

SRA near Grand River

Standing Rock-reservaat vlakbij de Grand River

Bezoekers op het reservaat vroegen bijna altijd naar Sitting Bull en zelden naar McLaughlin, tot McLaughlin’s grote frustratie. Het werd een constante botsing tussen twee grote ego’s: een traditionele en een progressieve. McLaughlin wilde de macht die Sitting Bull over de Lakota had breken, maar slaagde daar niet in. Belangrijke beslissingen werden door de Lakota-leiders altijd voorgelegd aan Sitting Bull die het laatste woord had. Met Sitting Bull in de buurt kon McLaughlin geen invloed uitoefenen op zijn mensen. Totdat een verzoek werd ingediend om Sitting Bull aanwezig te laten zijn in Bismarck voor de opening van de Northern Pacific Railroad op 15 september 1884…

Kolonel Alvaren Allen was de hoogste bieder, zodat hij het recht had om Sitting Bull ‘tentoon te stellen’. Sitting Bull droeg een vlag aan het hoofd van de processie, verkocht zijn handtekeningen en verscheen als attractie in St. Paul als onderdeel van een rondreis door vijftien Amerikaanse steden. Allen introduceerde Sitting Bull als de moordenaar van Custer en misleidde het publiek met valse vertalingen van Sitting Bull’s vriendschappelijke woorden. Hij maakte er een spectaculair verslag van de Battle of the Little Bighorn van. Sitting Bull had toegestemd in dit ‘circusoptreden’ omdat hem werd beloofd dat hij president Ulysses S. Grant mocht ontmoeten. Sitting Bull wilde pleiten voor zijn eigen reservaat om voor zijn mensen te kunnen zorgen. Ulysses Grant was echter geen president meer in 1884. Sitting Bull werd voorgelogen. Het gesprek zou nooit plaatsvinden. McLaughlin kon tijdens Sitting Bull’s afwezigheid werken aan het manipuleren van de mensen om ze uit zijn ijzeren greep te krijgen…

Annie Oakley 1880

Annie Oakley ca. 1880

Sitting Bull’s populariteit zorgde ervoor dat hij in 1885 na de Alvaren Allen-tour werd gevraagd om mee te reizen en op te treden in Buffalo Bill’s Wild West Show. De deelname van zijn geadopteerde dochter, ‘Little Sure Shot’ Annie Oakley, was voldoende voor Sitting Bull om ook mee te doen. McLaughlin wilde er in 1883 niks van weten, maar na enige druk van Generaal Sherman en Kolonel Eugene Carr stemde hij in 1885 alsnog toe. En het succes dat McLaughlin boekte met het opzetten van de Sioux tegen Sitting Bull begon zijn vruchten af te werpen…

Sitting Bull zou tijdens de Wild West Shows uitgroeien tot een ster van internationale faam. Het geld dat hij kreeg voor zijn bijdrage gaf hij grotendeels weg aan daklozen en bedelaars. Maar na een paar maanden was hij de wereld van de blanken beu en trok hij zich terug aan de Grand River waar McLaughlin hem in de gaten liet houden door zijn eigen mensen…

In 1888 ging Sitting Bull met een delegatie naar Washington. Hij gaf daar interviews aan journalisten over zijn Little Bighorn-visioen en hij gaf uitleg over de structuur van de Strong Heart Society en de functie van de Silent Eaters. In 1890 nam de Ghost Dance het leven van de mensen compleet over. De Ghost Dance-gekte bood de mensen geen hoop voor de toekomst en Sitting Bull had grote bedenkingen. In augustus vertelde een leeuwerik aan hem dat hij door de Lakota zou worden verraden, maar Sitting Bull weigerde zijn mensen aan hun wanhoop en ellende over te laten. Het hele verhaal kun je lezen in het blog: De zinloze dood van Sitting Bull.

De buffel en het kampvuur

Sitting Bull’s vader, Returns Again, was een zeer religieus mens die op bijzondere momenten kon communiceren met de viervoeters. Als scout was hij eens op zoek naar de buffels toen er tijdens een nachtelijk kampvuur plots een witte buffelstier aan de andere kant van het vuur verscheen. De stier stond op zijn achterpoten en loeide op het moment dat hij met zijn voorpoten op de grond stampte. De andere scouts waren doodsbang, maar niet Returns Again.

De stier loeide viermaal en stampte viermaal met zijn voorpoten voor hij verdween in de nacht. De reden voor dit merkwaardig gedrag van de stier, zo zei Returns Again, was om hem een geschenk te geven. De buffelstier had vier namen ‘gesproken’ om uit te kiezen: Tatanka Iyotake (Buffalo Bull Sits Down), Tatanka Psica (Jumping Bull), Tatanka Wi Uha Naji (Bull Stands With Cow) en Tatanka Wajila (Lone Bull of One Bull). Deze vier buffelnamen staan in de Sioux-cultuur voor de vier levensfasen: Kindsheid, Jeugd, Volwassenheid en Ouderdom. Het geschenk van de buffel was een speciaal geschenk van het Buffelvolk en Returns Again nam de eerste naam voor zichzelf: “Vanaf nu zal ik Tatanka Iyotake heten”.

Four Horns

Four Horns

Four Horns

Jumping Badger werd opgevoed door zijn oom Four Horns (He Topa). Four Horns (ca. 1814-1887) was een krijgsheer en Chief van de Icira. De Icira was een verzamelnaam voor verschillende groepen binnen de Hunkpapa-gemeenschap: Talonapin (Raw Meat Necklace), Kiglaska (Tied in the Middle), Ceknake Okisela (Half Breechcloth), Siksicela (Bad Ones) en Tinazipe Sica (Bad Bows). De leiders van de Bad Bows waren Four Horns, Black Moon en later Sitting Bull.

Four Horns was een lange man met een lichte huidskleur en serieus van aard. Hij nam zijn verantwoordelijkheden als hoofdman uiterst serieus. Hij was tevens een medicijnman met een grote wijsheid. Hij was een groot voorbeeld voor de kleine Hunkesni. “Hij leerde hem de scheppingsverhalen en hoe de Lakota het geschenk van de Heilige Pijp ontvingen met de bijbehorende ceremonieën”.

Four Horns drukte de kleine Jumping Badger op het hart dat hij moed, medeleven en vastberadenheid moest tonen en altijd Wakan Tanka moest raadplegen als hij op zoek was naar wijsheid. Een groot krijger kan meer dan voedsel verzamelen of een vijand doden”…

Four Horns was aanwezig in het kamp aan de Little Bighorn toen Custer de Lakota aanviel. Zijn kleinzoon Deeds was het eerste slachtoffer. Een paar maanden later bracht hij zijn groep naar Canada. Hij gaf zich samen met Sitting Bull over in 1881. Zijn vrouw Blue Thunder Woman stierf in Fort Rendall op 12 december 1881. Bij zijn terugkeer in het Standing Rock-reservaat in 1883 had hij 12 lodges (tenten) en 46 mensen onder zijn leiding. Hij stierf in 1887 in het Standing Rock-reservaat. Een groot krijger, voorbeeldig mens en een inspirerende leider.

Van kind tot krijger

Op zijn veertiende nam Jumping Badger voor het eerst deel aan een gevecht. Hij ging voorop in de strijd met de Crow en scoorde zijn eerste ‘coup’, het aantikken van het lichaam van de vijand met een speciale stok zonder hem te doden. Deze coups (Touching The Enemy) stonden in hoog aanzien, zowel bij de krijgers als de vrouwen. Hoger dan het doden van de vijand. Sitting Bull zou tijdens zijn leven 69 coups verzamelen. De enige die dat kon overtreffen was Crazy Horse met 300 coups!

PCS1600

De buit van de Crow bestond uit een flinke verzameling paarden. De bravoure van Jumping Badger vervulde zijn vader Tatanka Iyotake met trots. Hij was zo trots op zijn zoon dat hij afstand deed van zijn eigen naam om hem aan zijn zoon te schenken: “Dit is mijn zoon en vanaf nu is hij niet meer naakt, want hij is een krijger van de Bad Bows van het Hunkpapa Lakota-volk. Vanaf vandaag heet ik Jumping Bull en de naam van deze krijger zal luiden: Tatanka Iyotake”. Sitting Bull was geboren en zijn naam zou weldra over de Grote Vlakten galmen als de hoeven van een aanstormende buffel…

Van krijger tot medicijnman

sundancerSitting Bull werd door Four Horns ingewijd in de heilige ceremonie van de Wiwang Wacipi (Staar Naar De Zon Terwijl Je Danst), door de blanken gereduceerd tot de Zonnedans. De Wiwang Wacipi is een ceremonie die door een individu wordt uitgevoerd voor het welzijn en de voorspoed van de mensen. De Zonnedanser offert letterlijk zijn bloed, zweet en tranen aan de Heilige Buffelgod, Wakan Tanka.

De Zonnedanser wordt vastgebonden aan een paal met leren touwen (of de touwen worden vastgemaakt aan buffelschedels), met aan het uiteinde scherpe botten die op verschillende plekken door het bovenlichaam worden gestoken. Tijdens het dansen scheuren er stukjes huid los die aan Wakan Tanka worden geofferd. De Wiwang Wacipi is tevens een vruchtbaarheidsceremonie voor het voortbestaan van het volk. De Zonnedanser staart naar de zon en offert smeekbedes door te blazen op zijn adelaarsfluit.

Voordat de Wiwang Wacipi wordt uitgevoerd, zuivert de Zonnedanser zichzelf door de Inipi uit te voeren. Hij neemt plaats in een zweethok om zijn ziel te reinigen. Pas als zijn lichaam, ziel en geest zijn gereinigd, kan hij verder gaan. Na de Inipi voert hij de Hanblecheyapi (Huilen voor een Visioen in de Nacht) uit en vraagt hij de Geesten om raad.

Leider van de Lakota

SB-Lakota ChiefDe jonge Sitting Bull was in de ogen van Four Horns de beste (en enige) keus voor het leiderschap: hij was moedig, hij was een vredestichter in het kamp, hij was genereus, sociaal en humoristisch, hij was een verhalenverteller, een liefhebbende vader , een voortreffelijk spreker die mensen wist te inspireren, hij was intens religieus, hij had voorspellende gaven én hij had de onvoorwaardelijke steun van de Midnight Strong Heart Society, een elitegroep van de Strong Heart Society, zonder wiens steun niemand tot leider kan worden benoemd.

In 1866 werd Sitting Bull in het kamp van Four Horns aan de Powder River gekozen tot leider van de noordelijke Sioux (zij die zich weigerden te onderwerpen aan de verdragen met de Wasicu). Gerespecteerd voor zijn moed en wijsheid werd hij in 1867 benoemd tot leider van het verenigde Sioux-volk. Crazy Horse kreeg het bevel over de krijgers. De hebzuchtige Wasicu en hun beschavingsoffensief (Manifest Destiny) werd een alsmaar groter probleem.

De VS annexeerde steeds meer grondgebied van de Tiatunwa Lakota en dat verontrustte Four Horns. Hij wilde een nieuw leiderschap om de blanke overheersing te bestrijden. Moderne historici en etnologen spreken dit echter tegen door te wijzen op het feit dat beslissingen bij de Lakota door individuele hoofdmannen werden genomen en niet van hogerhand werden opgelegd. Four Horns introduceerde dit ‘revolutionaire’ concept in de Lakota-gemeenschap. Moeilijke tijden vragen om drastische maatregelen…

De stamoudsten herinnerden zich een vreemd voorval dat zich voordeed vlak voor de geboorte van Sitting Bull. Er brak een epidemie uit in het kamp aan de Grand River. Gealarmeerd door de verschrikkingen en het verdriet had de ongeboren Sitting Bull zich omgedraaid in de baarmoeder van zijn moeder Her Holy Door. Deze merkwaardige gebeurtenis was de stamleden bijgebleven. Ze hadden er toen geen verklaring voor. Maar nu was het duidelijk: Zelfs vóór zijn geboorte dacht Sitting Bull al na over het welzijn van zijn mensen!

Het protest van Red Cloud en Spotted Tail

De Brulees en de Zuidelijke Oglala boycotten de bijeenkomst. Zij weigerden Sitting Bull als leider van de verenigde Lakota te aanvaarden. De ‘uitgebluste’ Zuidelijke Oglala-Sioux onder Red Cloud en de Brulee onder de ‘kruiperige’ Spotted Tail (die zelf ambities had om leider van de Lakota te worden) waren een van de eersten die de gewapende strijd staakten om zich te ‘bekeren tot de blanke levenswijze’ na een bezoek aan Washington als lid van een Indiaanse delegatie. Red Cloud en Spotted Tail spraken hier af dat ze samen zouden werken om het Sioux grondgebied en de Sioux-rechten te beschermen.

Sitting Bull-1Spotted Tail werd in 1881 gedood door Chief Crow Dog, hoofd van de Indian Police op het Rosebud Reservaat. Spotted Tail werd na de Slag bij Little Bighorn al eens door Red Cloud beschuldigd van het in eigen zak steken van geld, verkregen door de illegale verkoop van Lakota-land. Crow Dog had geruchten gehoord dat Spotted Tail stiekem land verkocht aan de Spoorwegen en van het geld een enorm huis wilde bouwen. Spotted Tail had tevens ‘graasrechten ‘ verkocht aan blanke boeren in ruil voor geld, een actie die hij tegen Crow Dog verdedigde. Ook werd gezegd dat Spotted Tail Light in the Lodge had gestolen van de kreupele Medicine Bear en haar weigerde terug te geven. Spotted Tail ontkende in 1880 de beschuldigingen voor een krijgsraad o.l.v. Crow Dog’s White Horse Group. Spotted Tail werd tevens door Crow Dog beschuldigd van medeplichtigheid bij misdaden tegen zijn eigen volk. Spotted Tail en Red Cloud hadden een smerig spelletje gespeeld om Crazy Horse uit te schakelen. Zij wilden worden gezien als de grote leiders. Ze waren jaloers op de aandacht die hun naaste familielid, Chief Crazy Horse kreeg. Crow Dog was aanwezig in Fort Robinson in 1877 toen Crazy Horse daar met een bajonet werd gedood. Crow Dog wist toen een vergeldingsactie te voorkomen…

Spotted Tail mocht van de krijgsraad aanblijven als Chief van de Brulee, tot frustratie van Crow Dog die vond dat Spotted Tail de doodstraf verdiende. Wellicht speelde ook nog mee dat Crow Dog werd ontslagen als hoofd van de politie door de toezichthouder, Spotted Tail… Crow Dog vermoordde Spotted Tail vervolgens op eigen initiatief op 5 augustus 1881 en betaalde bloedgeld, conform de Brulee traditie, aan de familie van Spotted Tail. Crow Dog was een traditionele Lakota, net als Sitting Bull en Crazy Horse en net als hen kwam hij uit een familie van gerespecteerde krijgers. Chief Conquering Bear die werd doodgeschoten aan het begin van The Grattan Fight was zijn neef…

De erfenis van Sitting Bull

Ernie LaPointe

Ernie LaPointe

Angelique Spotted Horse, de kleindochter van Sitting Bull en de moeder van Ernie LaPointe, “leerde haar kinderen om altijd respect te tonen voor hun overgrootvader. Zij vertelde haar kinderen dat hun overgrootvader bijzonder was en zeer veel om zijn mensen gaf. Hij leed voor hen tijdens de Zonnedans, vocht voor hun overleving, gaf alles wat hij had aan hen, zelfs toen hij wist dat ze hem zouden verraden en zijn leven zouden nemen. Er zal nooit weer iemand komen die net zoveel kan betekenen voor de cultuur en de mensen als Tatanka Iyotake. Er is maar een persoon die een voorbeeld is van gulheid, compassie, vastberadenheid en moed… en dat is Tatanka Iyotake”.

Bronnen:

http://amertribes.proboards.com/thread/1007/sitting-bull-prisoner-war

http://amertribes.proboards.com/thread/204/horns

http://www.standingrocktourism.com/history/sittingBull.asp

http://en.wikipedia.org/wiki/Ex_parte_Crow_Dog

Bill Yenne – Sitting Bull

Stanley Vestal – Sitting Bull Champion of the Sioux

Ernie LaPointe – Sitting Bull His Life And Legacy

Jerome A. Greene – Fort Randall on the Missouri, 1856, 1892

Bobby Bridger – Buffalo Bill and Sitting Bull: Inventing the Wild West

Josephine Waggoner – Witness

David G. McCrady – Living with Strangers: The Nineteenth-Century Sioux and the Canadian-American Borderlands

Paul Boyton – The Story of Paul Boyton, Voyages on All the Great Rivers of the World