De zinloze dood van Sitting Bull

Sitting Bulls kamp nabij Standing Rock Agency

Sitting Bulls kamp nabij Standing Rock Agency

De winter van 1889-1890 was voor de Lakota-Sioux een ramp van Bijbelse proporties. De oogst was volledig mislukt en een hongersnood brak uit. Epidemieën (kinkhoest, mazelen en griep) en ijskoude stormen teisterden het land en de ledematen. Het einde van het groeiseizoen in 1890 werd gekenmerkt door intense hitte en een gebrek aan regen. De economie was volledig ingestort, gevolgd door een complete, culturele ineenstorting. Zoals Plenty Coups zei: “Nadat de buffels waren verdwenen gebeurde er niets. Eeuwenlange geloofsovertuigingen explodeerden in de winter van 1889-1890”. Het was een tijd van chaos, armoede, crisis en paranoia. Je kon niemand vertrouwen, zelfs je eigen familie niet. Er ontstond een culturele en een spirituele leegte en in een machtsvacuüm regeert Koning Wanhoop… 

Een van de wanhoopspogingen om de Indiaanse bevolking, die in erbarmelijke condities op de reservaten leefden, weer hoop te geven, ontstond in Nevada. Wovoka (Jack Wilson), een halfbloed Paiute, verkondigde in 1889 een messiaanse boodschap die een gelukkig en vreedzaam bestaan voorspelde in harmonie met de blanken. Wikipedia: “De door Wovoka gepredikte dans was van oudsher een in groepsverband uitgevoerde cirkelvormige dans waarbij religieuze ervaringen als trance en profetie gedeeld werden. Door deze vervoering zouden de dansers opgetild worden, zodat de nieuwe wereld geschapen kon worden. Des te meer mensen de Ghost Dance dansten, des te spoediger zou de nieuwe wereld verrijzen”… 

Paiutes

Paiute kamp in Utah, 1873

De Ghost Dance is gebaseerd op een oudere Paiute traditie uit 1870 (vernieuwing van Moeder Aarde en de herintroductie van de voorouders die de huidige generatie van raad komen voorzien). De vader van Wovoka (Tavibo) was hierbij betrokken als ‘Weerman’. Deze traditie ontstond na de desastreuze en traumatische tyfus-uitbraak (en andere Europese ziekten) in 1867, die een tiende deel van de bevolking het leven kostte. Vele families konden de traditionele nomadische levensstijl niet meer voortzetten. De economie en de cultuur stortte volledig in..

Short Bull en Kicking Bear

Short Bull en Kicking Bear

De Ghost Dance had een grote invloed op de Lakota én de Wasichu. De Miniconjou-Sioux Kicking Bear en Short Bull reisden af naar Nevada en keerden terug als fanatieke aanhangers. De Ghost Dance werd in maart (of oktober?) 1890 door hen geïntroduceerd bij de Lakota, maar Kicking Bear voegde er een militair element aan toe: “Bij de volgende lente krijgt de aarde een nieuwe grondlaag die alle blanken begraaft. De nieuwe grond wordt bedekt met reukgras, stromend water en de buffels en de wilde paarden keren terug. Alle Indianen worden tijdelijk opgetild in de lucht. De Nieuwe Aarde wordt gevormd en wij keren terug op de Aarde, samen met de geesten van onze voorvaderen. De blanken zullen geen deel uitmaken van de Nieuwe Wereld. De Ghost Shirts maken ons immuun voor de kogels van de blanken”.  

Vertegenwoordigers van de BIA (Bureau of Indian Affairs) werden onrustig toen ze in de gaten kregen dat er heel veel Indianen bij elkaar kwamen om deze nieuwe en totaal onbekende dans op te voeren. Zij zagen een militaristische dans en Ghost Shirts die kogels konden stoppen. De Indianen vertelden openlijk waarom ze deze dans opvoerden. Kicking Bear werd vervolgens het Standing Rock Reservaat uitgezet…

Kicking Bear vertelde Sitting Bull over de Ghost Dance en dat er heel veel Indianen op afkwamen en dat Wovoka de Christus is. Sitting Bull geloofde zelf niet in de Ghost Dance en hij geloofde ook niet dat de doden terug konden keren uit het geestenrijk. Maar zijn mensen konden wel wat hoop gebruiken in deze turbulente tijden: “Als je iets op de grond ziet liggen dat de blanken achter hebben gelaten en je kunt het gebruiken, neem het dan mee. Als je er niks mee kunt, laat het dan liggen”…

De Ghost Dance was zeer populair in het Pine Ridge Reservaat van Red Cloud, maar veel minder populair in het Standing Rock Reservaat waar Sitting Bull met zijn Hunkpapa-familie in tipi’s en blokhutten verbleef aan de Grand River. De ironie is echter dat Sitting Bull als de aanstichter van de ‘Ghost Dance-gekte’ werd gezien. Verantwoordelijk voor de hysterie rondom de Ghost Dance was een onervaren, blanke overheidsvertegenwoordiger in Pine Ridge, Daniel Royer. Hij was doodsbang voor de Indianen en de Ghost Dance (een vreedzame dans waar ook vrouwen aan deelnamen…) Hij bleef maar klagen bij de overheid in Washington met het verzoek om troepen te sturen. De Indianen noemden hem Young Man Afraid Of His Indians…

De hysterie die hij veroorzaakte rondom de Ghost Dance werd nog eens versterkt door sensatieberichten in de kranten. Eerder hadden zij Sitting Bull al aangewezen als het grote kwaad achter de afslachting van Custer bij Little Bighorn. Ook nu kreeg Sitting Bull weer de schuld van iets waar hij part noch deel aan had, behalve dat hij Kicking Bear toestemming had gegeven om de Ghost Dance in het Standing Rock Reservaat aan de Grand River te introduceren…

Sitting Bull card

President Harrison, Generaal Miles (de aartsvijand van Sitting Bull had het bevel overgenomen van de plotseling overleden Generaal George Crook), Generaal Thomas Ruger, Lt. Col. Drum en Standing Rock Agent James McLaughlin vreesden dat Sitting Bull een gewapende opstand wilde organiseren tegen de blanken. Sitting Bull werd beschouwd als hét grote obstakel tussen het beschavingsoffensief van de VS en de traditionele, terughoudende leefwijze van de Hunkpapa-Lakota in Standing Rock. Sitting Bull zou de Ghost Dance misbruiken om Indianen op te roepen zich aan te sluiten bij de opstand. De Lakota hadden amper wapens en getrainde krijgers. Ze zouden geen schijn van kans hebben gehad tegen de enorme legerovermacht, de Gatling guns en de Hotchkiss guns. De Indianen hadden geen enkele intentie om te vechten en net als Sitting Bull wilden ze alleen maar met rust worden gelaten. Hadden de Wasichu daar nou maar gehoor aan gegeven…

Op 18 november 1890 had Sitting Bull een discussie met James McLaughlin en Lt. Bull Head van de Indian Police over de Ghost Dance. Sitting Bull wilde Wovoka ontmoeten en confronteren: “Als de profeten de Messias en de geesten van onze voorvaderen niet terug kunnen laten keren, dan vertel ik de Lakota dat de Ghost Dance een grote leugen is”. Sitting Bull was nog steeds een invloedrijk persoon binnen de Lakota-gemeenschap. Zijn woord zou waarschijnlijk een einde hebben gemaakt aan de Ghost Dance-gekte en aan Wovoka, maar McLaughlin weigerde. Het zou te laat zijn voor zo’n confrontatie en de treinkaartjes om af te reizen naar Nevada zouden te duur zijn! Buffalo Bill Cody beloofde 500 dollar aan een koetsier om hem naar Sitting Bull te brengen. Als Cody ervan op de hoogte was geweest, dan had hij de treinkaartjes wel betaald. Cody en Sitting Bull waren grote vrienden…

McLaughlin

James McLaughlin

McLaughlin wilde niet dat Sitting Bull Wovoka op zou komen zoeken en zijn gospel als een leugen af zou doen. McLaughlin zou er waarschijnlijk geen probleem mee hebben gehad als Wovoka als een charlatan zou worden ontmaskerd, maar hij wilde niet dat uitgerekend Sitting Bull de Ghost Dance-gekte de nek om zou draaien. Sitting Bull zou dan een nationale held worden en dat was precies het tegenovergestelde van wat McLaughlin wilde bereiken. Hij zag Sitting Bull als ‘De Grote Onruststoker’ en een onhandige, onbelangrijke, onooglijke, onbehulpzame onbenul. McLaughlin was compleet geobsedeerd van deze kreupele sta-in-de-weg. Hoe kleiner hij Sitting Bull maakte, hoe groter Sitting Bull werd…

Buffalo Bill Cody werd ingeschakeld om Sitting Bull over te halen zich over te geven. Hem werd gevraagd om Sitting Bull diplomatiek te benaderen (of te arresteren?) om een escalatie te voorkomen. Cody werd verteld dat de Lakota een opstand aan het voorbereiden waren en dat Sitting Bull via de Ghost Dance mensen aan het ronselen was. Als de poging van Cody zou mislukken, dan mocht Lt. Col. William F. Drum geweld gebruiken om Sitting Bull te arresteren…

De ‘burger-Majoor’ McLaughlin en Lt. Col. Drum weigerden te voldoen aan de orders van Generaal Miles om Cody af te laten reizen naar zijn goede vriend Sitting Bull. Ze vertraagden de afhandeling van de papieren. Na enkele uren vertraging reisde Cody alsnog af naar het kamp van Sitting Bull, maar halverwege werd hij teruggeroepen. Het zou te gevaarlijk zijn om af te reizen naar het kamp van de oorlogszuchtige Sitting Bull…

…President Benjamin Harrison zou later aan Cody verklaren dat hij zich, tegen zijn eigen standpunt in, had laten ompraten door een stel ‘filantropen’. Cody was zeer verbolgen over het feit dat hem leugens werden verteld door Generaal Miles die als hoge militair ‘gewoon deed wat hem was opgedragen’. Want zo werkt het leger. Cody had het misverstand over Sitting Bull eenvoudig uit de wereld kunnen helpen als hij niet onderweg was tegengehouden door de mannen van McLaughlin en Drum…

Sitting Bull kreeg begin december een uitnodiging van Pine Ridge (Red Cloud). Sitting Bull vroeg toestemming aan McLaughlin om af te mogen reizen naar Pine Ridge om de Ghost Dance te onderzoeken. Zijn schoonzoon Andrew Fox schreef namens hem een brief aan McLaughlin. Bull Ghost leverde de brief af bij Fort Yates en bleef daar vergeefs wachten op de vergunning. McLaughlin en Drum vertraagden ook nu weer de afhandeling van de papieren. Bull Ghost keerde uiteindelijk met lege handen terug naar Sitting Bull. Niet dat dit Sitting Bull zou weerhouden af te reizen naar Pine Ridge: “Papieren of niet, ik ga naar Pine Ridge!”

Generaal Miles in 1898

Generaal Miles in 1898

De brief van Sitting Bull arriveerde op het bureau van McLaughlin op 12 december. Op dezelfde dag kwam de brief met militaire orders van Generaal Miles binnen om Sitting Bull te arresteren. Er werd besloten om hem aan te houden op 20 december, op het moment dat de meeste Indianen uit het kamp van Sitting Bull naar het distributiecentrum in het Standing Rock Reservaat zouden zijn vertrokken om hun rantsoenen op te halen. Sitting Bull haalde zijn eigen rantsoenen niet meer op, vanwege het gevaar om gearresteerd te worden. Hij voorzag een valstrik…

McLaughlin wist altijd precies wat Sitting Bull van plan was. Sitting Bull vermoedde een informant van McLaughlin onder zijn trouwe volgelingen. Tot op de dag van vandaag leidt dit tot conflicten tussen de Sitting Bull-, de  Grey Eagle-, en de One Bull-familie…

Lt. Henry Bull Head 1888

Lt. Henry Bull Head 1888

Lt. Bull Head werd op de avond van 13 december (na afloop van de besloten vergadering van Sitting Bull en zijn vertrouwelingen) geïnformeerd over het feit dat Sitting Bull op 15 december zou afreizen naar het Pine Ridge Reservaat. Bull Head snelde naar de Grand River School waar schoolmeester John Carignan een brief in het Engels voor hem opstelde. Deze brief werd om half een ’s nachts meegegeven aan David Hawk Man. Hij bracht de brief te paard naar Fort Yates om het te overhandigen aan James McLaughlin…

Om half vijf ’s middags op 14 december reageerde McLaughlin. Sitting Bull moest de volgende dag aan het einde van de nacht worden gearresteerd en wel door 43 man van de Indian Police! “Hij mag onder geen beding ontsnappen”, waren de omineuze laatste woorden op het arrestatiebevel van McLaughlin. De 8e Cavalerie o.l.v. Kapitein Fechét werd richting de Grand River gestuurd om als back-up te dienen en om de gearresteerde Sitting Bull te vervoeren naar Fort Yates. De overdracht van de gevangene zou plaatsvinden bij Oak Creek, op het kruispunt van de Sitting Bull Road (!), ongeveer 30 km verwijderd van de Grand River. Red Tomahawk overhandigde het arrestatiebevel aan Lt. Bull Head om tien uur ’s avonds. Bull Head, een oude rivaal van Sitting Bull, woonde vlakbij hem aan de Grand River, dichtbij de plek waar volgens de traditie Sitting Bull zou zijn geboren (stroomopwaarts van de Grand River)…

Gabriel Grey Eagle

Gabriel Grey Eagle

Op 15 december, om half vijf ’s nachts, verzamelde Bull Head zijn mannen bij het huis van de schoolmeester John Carignan. Vervolgens gingen ze naar het huis van Gabriel Grey Eagle, waar ze enige tijd verbleven. Twee zusters van Grey Eagle waren getrouwd met Sitting Bull. Grey Eagle was in de zomer van 1889 overgelopen van Sitting Bull naar de Wasichu. Hij had in Canada met een paar anderen paarden gestolen, waarvoor hij door Sitting Bull aan de schandpaal werd genageld… Grey Eagle moest oordelen over Indiaanse Misdrijven (Judge at the Court of Indian Offenses). Hij was een groot bewonderaar van James McLaughlin en zijn pogingen om de Hunkpapa-Lakota te ‘beschaven’. Grey Eagle stemde toe om de Indian Police te vergezellen en om te te trachten Sitting Bull over te halen om vrijwillig mee te gaan met de Indian Police. Sitting Bull en Grey Eagle waren geen vrienden van elkaar, ondanks de familieband…

Op de avond van 13 december werd de Ghost Dance, zoals altijd, bij de blokhut van Sitting Bull  uitgevoerd. Sitting Bull vertelde deze avond uitbundig over zijn heldendaden en over het vrije leven op de prairie, alsof hij wist wat er stond te gebeuren…

Sitting Bull sliep in een van zijn twee blokhutten, samen met zijn vrouw Seen By Her Nation, zijn zoon Crow Foot en Red Whirlwind (de zwangere vrouw van zijn geadopteerde neef, One Bull). Sitting Bulls andere vrouwen en zijn doofstomme (geadopteerde) zoon Refuses Them (later John Sitting Bull) sliepen in de andere blokhut, even verderop.

Henry Oscar One Bull

Henry Oscar One Bull

One Bull was, in opdracht van McLaughlin, met paard en wagen en een aantal familieleden onderweg om goederen te lossen ten noorden van Fort Yates (Mandan). Op de terugreis ontmoetten ze Red Tomahawk bij Four Mile Creek op de avond van 14 december. Red Tomahawk was op weg naar Fort Yates voor een rendez-vous met de Indian Police. One Bull had, volgens Red Tomahawk, geen flauw benul wat er aan de hand was en wat Red Tomahawk daar te zoeken had. One Bull was ook lid van de Indian Police, maar had geen dienst. Red Tomahawk liet hem in het ongewisse en vervolgde zijn weg naar Fort Yates. Een belangrijk relaas als Red Tomahawk de waarheid spreekt!

One Bull is namelijk degene die door de nabestaanden van Sitting Bull wordt gezien als de grote verrader van Sitting Bull. De man die McLaughlin zou hebben geïnformeerd dat Sitting Bull zou afreizen naar Pine Ridge. Hij zou op 14 december helemaal naar Fort Yates zijn gereden om de informatie persoonlijk te overhandigen aan McLaughlin, omdat de telegraafdienst was gesloten. De officiële documenten geven een ander beeld…   

re-enactment

Blokhut van Sitting Bull

Om tien voor zes op de ijskoude ochtend van 15 december werd er hard op de deur gebonsd van de blokhut van Sitting Bull. De deur werd opengesmeten en twee mannen trokken de naakte Sitting Bull van zijn matras op de grond. Een geweer, een revolver en een mes werden in beslag genomen. Seen By Her Nation ging naar de andere hut om kleren te halen voor Sitting Bull. Hij schijnt in eerste instantie heel rustig te zijn geweest, tot grote verbazing van de nerveuze Indian Police. Volgens Kapitein Fechét en McLaughlin werd Sitting Bull even later door zijn zoon Crow Foot berispt: “Je noemt jezelf een dapper mens die zich niet laat arresteren door een blauw uniform en nu ga je vrijwillig mee met Indianen in blauwe uniformen”. De woorden raakten Sitting Bull in het hart…

Inmiddels waren de mensen in het kamp klaarwakker en zij snelden naar de hut van hun hoofdman. Sitting Bull werd haastig in iets gehesen (leggings en deken?) tot zijn grote frustratie. Onbekend is of Seen By Her Nation met de rest van zijn kleren terugkwam op deze ijskoude winterochtend. Er zijn zoveel verschillende en conflicterende verhalen van verschillende ooggetuigen dat onduidelijk is wat er zich nou precies afspeelde…

Sitting Bull werd naar buiten gedirigeerd waar een woedende menigte de Metal Breasts, zoals de Indian Police werd genoemd, omcirkelde. Volgens de meeste ooggetuigen stribbelde Sitting Bull op dit moment niet tegen. Grey Eagle smeekte Sitting Bull om vrijwillig mee te gaan met de Indian Police. Sitting Bull weigerde en schijnt gezegd te hebben: “Ik ga niet mee. Verdwijn!” Grey Eagle gehoorzaamde en ging naar de andere hut van Sitting Bull om zijn eigen zusters in veiligheid te brengen. Maar zijn zusters weigerden te vertrekken. Zij wilden bij hun echtgenoot Sitting Bull blijven…

Om onduidelijke redenen weigerde Sitting Bull op weg naar zijn paard opeens elke medewerking. Feit is dat hij niet meer uit vrije wil mee wilde gaan met de Indian Police. De exacte reden waarom zullen we wel nooit te weten komen. Was het de suggestie van Grey Eagle of zijn aanwezigheid, de bijtende opmerking van Crow Foot, een doodslied van zijn huilende vrouwen, of Sitting Bulls vastberadenheid en eergevoel om strijdend ten onder te gaan op zijn geboortegrond? We weten het eenvoudig niet. Het was een grote chaos in het schemerdonker. Iedereen schreeuwde door elkaar en tegen elkaar. De verklaringen van ooggetuigen, en die waren er in groten getale, spreken elkaar op veel punten tegen.

De feiten:

  • Sitting Bull verzet zich buiten tegen zijn arrestatie en wil niet vrijwillig meegaan met de Indian Police
  • Catch The Bear trekt zijn Winchester tevoorschijn en schreeuwt tegen de Indian Police dat ze Sitting Bull los moeten laten. Catch The Bear was de persoonlijke lijfwacht van Sitting Bull en hij had nog een oude score te verrekenen met de door hem zo gehate Lt. Bull Head
  • Catch The Bear stopt een cartridge in zijn Winchester en schiet Lt. Bull Head, die links van Sitting Bull staat, van dichtbij in zijn rechterzij (vlak onder zijn heup)
  • Bull Head draait in de rondte en schiet terug. Bedoeld of onbedoeld schiet hij Sitting Bull links in de rug tussen zijn tiende en elfde rib. De kogel verbrijzelt de ruggengraat van Sitting Bull ter hoogte van de nek. Een dodelijk schot…
  • Red Tomahawk schiet Sitting Bull vrijwel gelijktijdig door het hoofd, vlak onder zijn rechteroog (mogelijk met Sitting Bulls eigen revolver)
  • Sitting Bull valt dood neer op de ijskoude grond, 9 tot 14 meter van zijn blokhut
  • Er onstaat een vuurgevecht tussen de aanhangers van Sitting Bull en de Indian Police
  • Crow Foot, de 14-jarige zoon van Sitting Bull, zoekt dekking in de hut van zijn vader
  • De Indian Police, die volgens ooggetuigen moest opboksen tegen zo’n 100 aanhangers van Sitting Bull, trekt zich ook terug in de hut van Sitting Bull
  • Crow Foot wordt ontdekt en op bevel (of na een opmerking) van Lt. Bull Head neergeschoten. Mogelijk door Lone Man (de broer van Chief Gall) en One Feather
  • Hawk Man II (Niet David Hawk Man) slaagt erin om op Sitting Bulls ‘showpaard’ de troepen van Kapitein Fechét te bereiken
  • Het leger opent het vuur en weet de Indian Police te bevrijden. De aanhangers van Sitting Bull vluchten
  • Voor de hut van Sitting Bull, in een straal van 45 meter, liggen de lichamen van zeven aanhangers van Sitting Bull, de grote Itancan zelf, twee dode paarden en vier doden en drie gewonden van de Indian Police, waarvan twee dodelijk
  • De weduwen van Sitting Bull produceren een hartverscheurend gehuil bij de andere hut
  • Het gezicht van Sitting Bull wordt door Holy Medicine en Swift Cloud (die familieleden hadden verloren tijdens het vuurgevecht) gruwelijk verminkt met een juk. De kaak van Sitting Bull bevindt zich volgens getuigen ter hoogte van zijn linkeroor
  • Het lichaam van Sitting Bull wordt op de bodem van een boerenwagen gesmeten, met de lichamen van de dode Indian Police erbovenop
  • Het lichaam van Sitting Bull arriveert op 16 december om half vijf ’s middags in Fort Yates
  • Dr. Horace Deeble, de assistent-chirurg, onderzoekt het lichaam van Sitting Bull en constateert twee wonden en geen verminkingen…
  • John F. Waggoner, soldaat en timmerman maakt de doodskist voor Sitting Bull. Hij vermeldt dat Sitting Bull een gebroken kaak en ongeveer vijf kogelgaten in zijn lichaam heeft (na zijn dood veroorzaakt door stoere politiemannen)
  • Sitting Bull was, volgens John F. Waggoner, gekleed in een deken met bevroren bloed
Begrafenis van de gesneuvelde Indian Police

Begrafenis van de gesneuvelde Indian Police

De gesneuvelde politiemannen van de Indian Police werden met militaire eer begraven op de katholieke begraafplaats in Fort Yates. Sitting Bull werd op 17 december zonder laatste eer begraven op een eenzame plek in de Noordwesthoek van de begraafplaats in Fort Yates…

De dood van Sitting Bull had geen enkel effect op de Ghost Dance-gekte. Het enige ‘positieve’ aan de dood van Sitting Bull was het berouw (na de zonde) van hooggeplaatste functionarissen, waaronder President Harrison. Velen betreurden het negeren van het advies van Dr. Valentine McGillyCuddy (de arts die getuige was van de doodsstrijd van Crazy Horse in 1877). Hij zag, als voormalig Indian Agent van Pine Ridge, geen enkel gevaar in de Ghost Dance: “De aanwezigheid van de troepen maakt de Indianen bang. Als de Zevendedagsadventisten hun mantels gereedmaken voor de terugkeer van de verlosser, dan grijpt de overheid niet in. Waarom dan wel bij de Indianen? Als het leger blijft, dan komt er geheid een opstand”.  Niemand luisterde naar hen die zeiden dat de Ghost Dance-gekte vanzelf over zou gaan, als je het maar negeert…

De populariteit van de Ghost Dance verdween een maand na het verschrikkelijke drama van Wounded Knee. Of beter gezegd, het bloedbad van Wounded Knee op 29 december 1890. Een dag om nooit te vergeten. Twee weken na de gewelddadige en zinloze dood van Sitting Bull, werden driehonderd onschuldige en ongewapende Lakota op beestachtige wijze door het leger afgeslacht. Niemand werd gespaard, al helemaal niet de vrouwen en kinderen…

Kicking Bear

Kicking Bear

De Ghost Dance sneuvelde omdat haar tijd was gekomen. Zij bood geen enkele realistische oplossing voor de vele problemen. De Ghost Shirts hielden geen kogels tegen en van een wederopstanding was geen sprake. Velen verlieten verdrietig en teleurgesteld de Ghost Dance-beweging. De Ghost Dance verdween met de overgave van Kicking Bear op 15 januari 1891. De ‘houthakker’ Wovoka kreeg doodsbedreigingen en hij was teleurgesteld in de vele interpretaties van ZIJN visioen. Hij hield op met zijn publieke toespraken, maar hij ging door met zijn religieuze activiteiten voor zijn volgelingen tot zijn dood in 1932.

Er zijn nog steeds aanhangers van de Ghost Dance die geloven dat hun voorvaderen per trein zullen terugkeren uit de Geestenwereld. De zieken zullen worden genezen om Moeder Aarde te beschermen. De wereld zal terugkeren naar haar oorspronkelijke staat van natuurlijke schoonheid en de ongelovigen wiens spiritualiteit niet gebaseerd is op eerbied voor Moeder Aarde zullen door haar worden opgeslokt.

Conclusies:

De dood van Sitting Bull werd veroorzaakt door hysterie, obsessie, ongefundeerde vermoedens, onbekendheid van Indiaanse rituelen, stemmingmakerij en een stel heethoofden die in paniek raakten en te snel naar de wapens grepen. De Ghost Dance was hét excuus dat McLaughlin nodig had om Sitting Bull te laten arresteren. McLaughlin had eerder al eens gezegd dat Sitting Bull nergens op te pakken was. De ‘oude medicijnman’ gedroeg zich voorbeeldig. Sitting Bull werd continu in de gaten gehouden door de Indian Police, waaronder familieleden…

Het verhaal gaat dat McLaughlin hevig teleurgesteld en verbitterd was door de hardnekkige weigering van Sitting Bull om met Buffalo Bill Cody en zijn Wild West Show naar Europa af te reizen. Cody ging ervan uit dat Sitting Bull wel meewilde naar Europa na hun succesvolle samenwerking in de N-Amerikaanse Wild West Shows. McLaughlin had al verheugd toestemming gegeven en hij dacht eindelijk verlost te zijn van die ‘ oude stijfkop’. Maar Sitting Bull wilde niet en was niet te vermurwen. Vanaf nu richtte McLaughlin al zijn giftige pijlen op de ‘charlatan-medicijnman’ van de Hunkpapa-Sioux…

Red Tomahawk

Red Tomahawk

Waarom schoot Red Tomahawk een ongewapende Sitting Bull door het hoofd? We weten het niet: “Sitting Bull was mijn vriend en als vriend heb ik hem vermoord” – Red Tomahawk. Hij werd hoofd van de Indian Police, rechter en later de eerste Indiaanse voorzitter van Standing Rock in 1914. Hij werd het symbool van de staatspolitie van Noord-Dakota. Zijn gezicht is nog altijd te zien op de deuren van de politiewagens in Noord-Dakota. Hij is het symbool van rechtvaardigheid…

Gaf James McLaughlin het bevel of de suggestie om Sitting Bull te doden of wilde hij hem laten arresteren en van het reservaat verwijderen? “Hij mag onder geen beding ontsnappen”, staat geschreven in het officiële arrestatiebevel en die opmerking kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd.

Een week na de dood van Sitting Bull werden er al vraagtekens gezet bij de gang van zaken. Het onderzoek naar de gewelddadige dood en de verminking van Sitting Bull werd stopgezet doordat andere zaken voorrang kregen. Het bloedbad van Wounded Knee, onder andere.

Het neerschieten van de ongewapende Crow Foot kan worden gekwalificeerd als moord, maar er werd geen aanklacht ingediend…

McLaughlin en Drum, die de orders van Generaal Miles negeerden, hadden voor de krijgsraad kunnen worden gedaagd, maar er werd geen aanklacht ingediend…

Velen geloofden dat de dood van Sitting Bull met opzet werd veroorzaakt. McLaughlin werd jarenlang bedolven onder (confronterende) vragen die over Sitting Bull gingen. De man die volgens hem niks voorstelde en zo snel mogelijk vergeten diende te worden. Het tegendeel is echter waar…

Long Lance James Walsh verklaarde, nadat hij het nieuws over de dood van zijn goede vriend Sitting Bull had gehoord: “Sitting Bull was niet bloeddorstig. Hij wilde alleen maar rechtvaardigheid. Hij was geen gewelddadig mens, zijn hart was zuiver. Hij was eerlijk en betrouwbaar”.

campfire

Sitting Bull is als een kampvuur op een donkere nacht. Zijn licht schijnt naar alle vier de windrichtingen. Hij is een kompas voor zijn medemens.

Bronnen: