Geschiedenis van Contract Bridge

De geschiedenis van Bridge kan worden getraceerd tot 1529 (uit een openbare preek van bisschop Hugh Latimer) die over het kaartspel Trump spreekt). Het ontwikkelde zich door de eeuwen heen via prototypes van Whist en begon haar opmars in de diplomatieke kringen van Istanbul, ten tijde van de Krimoorlog (1853-1856), om uiteindelijk de gehele wereld te veroveren. Voor een compleet overzicht, klik hier.

Bridge is een combinatie van vijf kaartspellen:

  • Bridge Whist 1890-1910
  • Khedive-Biritch 1850-1900
  • Plafond 1918-1930
  • S.A.C.C. 1912-1918
  • Auction Bridge 1904-1930

Harold Sterling Vanderbilt combineerde de sterke punten van elk kaartspel met eigen ideeën.

Harold Sterling Vanderbilt 1884-1970

Harold Sterling VanderbiltMiljonair, succesvol zakenman en voortreffelijk wedstrijdzeiler uit de beroemde spoorwegfamilie uit de VS met Nederlandse roots. Hij is de bedenker van (Contract) Bridge, maar heeft nooit als professioneel bridger gespeeld en hij deed geen enkele moeite om zijn bridgevariant te promoten. Het spel verkocht zichzelf. Vanderbilt pompte veel geld in de ontwikkeling van de sport. Zijn technische bijdrage was en is van onschatbare waarde. Zo bedacht hij de sterke 1♣ met het afwijzende 1-antwoord, de sterke 1SA-variant met 16-18 punten en hij was de grondlegger van de zwakke twee-openingen. Zijn stokpaardje was de nieuwe en uitgebalanceerde scoretabel. Met deze scoretabel kon men ook agressieve biedingen en uitneembiedingen doen die bijna net zoveel opleverden als het spelen van manches en slems. Je kon dus scherp bieden met mooie verdelingen zonder veel punten, wat het spel een stuk aantrekkelijker maakte dan de oudere bridgevarianten.

Vanderbilt testte zijn nieuwe speeltje uit aan boord van het stoomschip Finland tijdens een negendaagse trip van Los Angeles naar Havana met een paar vrienden. Hij wist echter geen naam te bedenken voor het toekennen van hogere premies op sommige behaalde manches, totdat een jongedame aan boord het woord kwetsbaar(heid) suggereerde…

Op 31 oktober 1925 mocht deze jongedame als dank meespelen, maar na de exotische naamgevingen en onpraktische veranderingen die ze voorstelde, naar eigen zeggen opgedaan in China was Vanderbilt zo geïrriteerd dat hij diezelfde nacht de scoretabel aanpaste. Een scoretabel die bijna vijftig jaar vrijwel onveranderd zou blijven (SA-slagen telden in die tijd voor 35 punten). Op 1 november 1925 werd ons (Contract) Bridge geboren in het Panamakanaal, aan boord van de Finland.

Contract Bridge

In 1915 werd er al geëxperimenteerd met een variant van Auction Bridge (Contract Bridge versie 1) waarbij je alleen bonuspunten (manchepremies) krijgt als je de manche ook daadwerkelijk biedt en maakt. De commissie die de leiding had over de regels van de Whist Club heeft in 1917 en 1920 overwogen het toe te voegen aan het Auction Bridge-reglement. Het werd echter afgewezen omdat het te moeilijk werd geacht en daardoor de populariteit van Auction Bridge ernstig zou kunnen aantasten.

In 1925 bedacht Vanderbilt, na jarenlang puzzelen, een nieuwe variant op Whist en Auction Bridge met het S.A.C.C./Plafond-principe en een kwetsbaarheidselement. Tevens maakte hij een scoretabel die de fouten uit Plafond haalde. Hij slaagde daar zo goed in dat het wereldwijd de standaard werd. Hij groeide op met Whist, Biritch, Auction Bridge en Plafond en combineerde de sterke punten van elk kaartspel met eigen ideeën, zoals:

  • Slempremies
  • Kwetsbaarheid
  • Decimaal scoringssysteem met deelscores
  • Manches
  • Gedoubleerde contracten met bonuspunten (gemaakt of down).

Vanderbilt noemde zijn bridgevariant Contract Bridge. Het woord Contract werd al snel achterwege gelaten. Technisch gezien is de enige verandering ten opzichte van Auction Bridge de scoretabel. Bij Contract Bridge moet je het contract (manche) of slem bieden en maken wil je in aanmerking komen voor de royale bonuspremies. De slagen en de gedoubleerde contracten leveren meer op dan bij Auction Bridge het geval was. Het eindeloos gedoubleer werd vervangen door de variant die wij heden gebruiken. Het spel werd een groot internationaal succes, en niet alleen door de technische aanpassingen.

De populariteit van Bridge

Ely Culbertson

Ely Culbertson 1891-1955

Ely Culbertson was hét gezicht achter de ontwikkeling en popularisering van Bridge. Hij maakte van het spel een groot internationaal succes. Ook gaf hij lezingen over massa-psychologie en politieke wetenschappen. Hij studeerde politicologie, maar was grotendeels autodidact. Culbertson sprak vloeiend Russisch, Engels, Frans, Duits, Tsjechisch, Spaans en Italiaans en hij kon Slavonisch, Pools, Zweeds, Deens en Noors lezen en hij had een werkbare kennis van Latijn en Grieks…

Ely Culbertson stond bekend om zijn vele technische vaardigheden op verschillende terreinen, zijn kleurrijke verschijning, zijn flamboyante levensstijl en zijn irritante gedrag. “Of je hebt een hekel aan hem of je haat hem”, werd wel eens over hem gezegd. Hij kwam steevast te laat tijdens de Culbertson-Lenz wedstrijd, wetende dat Sidney Lenz een zeer ongeduldig mens was. Psychologische oorlogsvoering, ook toen al!

 

Culbertson had een lange termijnvisie inzake Bridge. Zijn campagne was gericht op:

  1. de ontwikkeling van een dogmatisch systeem
  2. het ontwikkelen van een bridgemagazine voor experts (het toonaangevende The Bridge World)
  3. het ontwikkelen van een ‘Bridgebijbel’
  4. het scheppen van een organisatie van bridgeleraren
  5. ‘dramatisering van zichzelf en Josephine als fictieve personages’
  6. het aantrekkelijker maken van Bridge door religie en haar afkeer van kaartspellen gunstig te stemmen

De campagne was bijzonder succesvol en het bewerkstelligen van het laatste punt wordt door velen beschouwd als zijn grootste verrichting. Hij publiceerde in september 1930 een revolutionair boek, getiteld: ‘Contract Bridge Blue Book’, met mancheforcingbiedingen. De basis van de huidige systemen. Hij schreef vele boeken, gaf vele lezingen, had een groot talent voor het neerzetten van een uitstekende organisatie, en wist perfect hoe hij een product moest verkopen. Hij was niet voor niets een meester in de massapsychologie!

In 1938 trok hij zich grotendeels terug uit het Bridge door de dreiging van de Tweede Wereldoorlog. Hij richtte zich vanaf nu op politieke activiteiten. Zo heeft hij serieus bijgedragen aan de standpunten van de Verenigde Naties. In hetzelfde jaar scheidde hij ook van Josephine, hoewel ze wel bleven samenwerken als zakelijke partners.

Het Culbertson-systeem was het eerste biedsysteem in Contract Bridge. Vanaf 1950 werd het Goren-systeem het Standaard Amerikaans Systeem (SAYC).